ISSN: 2241-6692

NEWS

Το διεθνές συνέδριο για τον πρώιμο κινηματογράφο (1896-1940) στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου – που πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση και του πλωτού μουσείου Νεράιδα – αποτελεί την πρώτη απόπειρα να βρεθούν μαζί και να συζητήσουν σε ακαδημαϊκό επίπεδο επιστήμονες και ερευνητές που εξειδικεύονται σε ζητήματα του βωβού και του πρώιμου ηχητικού κινηματογράφου εκτός των κυρίαρχων κινηματογραφιών της Ευρώπης και του Χόλλυγουντ.

Η συγκεκριμένη γεωπολιτική οριοθέτηση επιτρέπει να εξετασθούν ομοιότητες και διαφορές στην εμφάνιση και την εξέλιξη του κινηματογράφου σε μια μεταβατική περίοδο, η οποία χαρακτηρίζεται από την παρακμή και την κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τις πτυχές της νεωτερικής όσμωσης με την ανάδυση των εθνικών κρατών, αλλά και την ιμπεριαλιστική και αποικιακή επέμβαση. Η διαμόρφωση των εθνικών κινηματογραφιών, οι τρόποι παραγωγής και κατανάλωσης του κινηματογραφικού προϊόντος καθώς και η αλληλεπίδραση στο έργο των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών, όπως των αδελφών Μανάκια, αποτελούν βασικά θέματα που θα θίξουν ερευνητές από πανεπιστήμια της περιοχής, αλλά και από την υπόλοιπη Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. [ . . . ]

Το Αρχείο Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Πολιτιστική Διαχείριση» του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, συνδιοργανώνει την ημερίδα «Καβάφης και Εικόνα». Την Παρασκευή 20 Μαρτίου, στο αμφιθέατρο «Σάκη Καράγιωργα 2», πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες θα διερευνήσουν τη σχέση του καβαφικού έργου με τον κινηματογράφο, το κόμικ και το media art. Αναλυτικό Δελτίο Τύπου και Πρόγραμμα εδώ.

Με αφορμή την έκδοσή του βιβλίου World Film Locations: Athens, οι εκδόσεις Intellect και τα Public σας προσκαλούν σε ανοιχτή συζήτηση για τον κινηματογράφο στην Αθήνα. Οι τόποι συνδέονται με τις αφηγήσεις, ενώ αποκαλύπτονται γνωστές και άγνωστες τοποθεσίες όπου έχουν γυριστεί ταινίες του ελληνικού και ξένου κινηματογράφου. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι Λευτέρης Αδαμίδης (Κριτικός Κινηματογράφου), Σταύρος Αλιφραγκής (Αρχιτέκτων/Μηχανικός και Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο) και Αργύρης Παπαδημητρόπουλος (Σκηνοθέτης). Τη συζήτηση θα συντονίσουν οι επιμελήτριες του βιβλίου Αφροδίτη Νικολαΐδου, Άννα Πούπου και Ειρήνη Σηφάκη. Αναλυτικό δελτίο τύπου εδώ.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών Αθηνών διοργανώνεται από το Κέντρο Επιστήμης Κοινωνίας και Τέχνης – CAID και περιλαμβάνει ενημερωμένες και έγκυρες ΤΑΙΝΙΕΣ επιστημονικού ενδιαφέροντος απ’ όλον τον κόσμο. Επίσης θα πραγματοποιηθούν ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ για τον Νίτσε (Ήρκος Αποστολίδης) και τον Πεσσόα (Μαρία Παπαδήμα) καθώς και ΣΥΖΗΤΗΣΗ με θέμα το ρατσισμό και τη βία. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα εδώ.

Η ομάδα Thessaloniki Walking Tours προτείνει θεματικές διαδρομές στη Θεσσαλονίκη επιχειρώντας να συνδέσει το παρελθόν με το σύγχρονο πρόσωπο της πόλης. Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, με αφετηρία το Λευκό Πύργο, θα πραγματοποιηθεί διαδρομή στο ιστορικό κέντρο της πόλης σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν τα σημεία και οι χώροι που συνδέθηκαν με τον κινηματογράφο και να προσεγγιστεί η Θεσσαλονίκη από την οπτική τής κινηματογραφικής ιστορίας της. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό Δελτίο Τύπου εδώ.

Διάσπαρτες σε κινηματογραφικά αρχεία σε ολόκληρη την Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, σώζονται πολλές διασκεδαστικές, προκλητικές, και συχνά όμορφες ταινίες της εποχής του βωβού κινηματογράφου που η δράση τους τοποθετείται στην αρχαία Ελλάδα. Λίγες από αυτές τις ταινίες είναι γνωστές σήμερα, και ακόμη λιγότερες έχουν λάβει την προσοχή που τους αξίζει. Οι ταινίες αυτές, που ποικίλλουν από ιστορικά και μυθολογικά έπη μέχρι διασκευές αρχαίου δράματος, κωμωδίες, κινούμενα σχέδια και ντοκιμαντέρ, δείχνουν ένα ενδιαφέρον για την αρχαιότητα που συναγωνίζεται σε ένταση και εύρος εκείνο της κλασικής εποχής του Χόλλυγουντ. Η εκδήλωση «Αρχαία Ελλάδα στο Βωβό Κινηματογράφο» θα επικεντρωθεί στην προβολή μιας επιλογής από τέτοιες ταινίες της περιόδου 1903-1927:Le tonnerre de Jupiter (1903), Seprentine Dance (1905), L’Île de Calypso ou Ulysse et le géant Polyphème (1905), Amour d’esclave (1907), Dans l’Hellade (1909), Elettra (1909), La caduta di Troia (1910), Dances of the Ages (1913), The Private Life of Helen of Troy (1927). Η εισαγωγική παρουσίαση της προβολής θα δείξει πώς συνέβαλε η αρχαία Ελλάδα στην ανάπτυξη του πρώιμου κινηματογράφου και πώς συνέβαλε ο κινηματογράφος στη διαμόρφωση μιας σύγχρονης αντίληψης της αρχαιότητας. Η προβολή θα συνοδεύεται από πρωτότυπη μουσική σύνθεση του μουσικολόγου και συνθέτη Μηνά Ι. Αλεξιάδη. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Παντελή Μιχελάκη, Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, P.Michelakis@bris.ac.uk. [ . . . ]

Ο νέος, ανεξάρτητος χώρος προβολής ταινιών Cinemarian σάς προσκαλεί στην εκδήλωση με τίτλο «Οι αφανείς ήρωες της σκοτεινής αίθουσας». Θα προβληθούν δύο ταινίες φόρος τιμής στους χειριστές κινηματογραφικών μηχανών προβολής: Ο ΜΑΕΣΤΡΟΣ (σεν-σκην: Μαρία Λεωνίδα, B΄ Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Σκηνοθεσίας στο 19ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 1996) και ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ (σκην: Παναγιώτης Κουντουράς, επίσημη συμμετοχή στο 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2012). Επίσης θα μιλήσουν η θεωρητικός του κινηματογράφου Νανά Κυριαζή με θέμα «Από το φιλμ στην ψηφιακή ταινία», καθώς και οι σκηνοθέτες των ταινιών και οι μηχανικοί προβολής Γιάννης Εβρενόπουλος και Βαρβάρα Πέππα. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικό Δελτίο Τύπου εδώ.

In 1925 Maurice Halbwachs placed memory in a social context when he argued that collective memories are socially constructed while his research and study have set the boundaries of the notion of collective memory ever since. Jan Assmann disagrees with this notion and constructed cultural memory as an analytical and methodological category, a category exceptionally closely related to politics. In his 1988 essay ‘Collective Memory and Cultural Identity’, translated in 1995 by John Czaplicka, Assmann separated collective memory (which he calls communicative memory) and its social basis from cultural memory and its cultural basis. Cultural memory differs from collective memory in two ways: first, it focuses on cultural characteristics that ‘communicative’ or ‘everyday memory’ lack. Second, it is different from history, which does not have the characteristics of memory. Assmann’s focus on the first distinction, namely the distinction between collective/communicative memory and cultural memory, has its grounds on the fact that communicative/collective memory is characterized by its proximity to the everyday. When we move from the everyday, we have cultural memory. For Assmann, cultural memory is based on fateful events of the past, on fixed points which he calls ‘figures of memory’ whose ‘memory is maintained through cultural formation (texts, rites, monuments) and institutional communication (recitation, practice, observance)’ (Assman 1995: 129). Cultural memory’s function is to unify and stabilize a common identity that spans many generations and it is not easy to change, as opposed to collective memory that has a three-generation cycle. Hence the representation of history through institutions and the arts becomes a matter of praxis, of transformation of the solidified narrative for the sake of society’s stability. [ . . . ]

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΙΝ/ΦΙΚΩΝ ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ, με τη συνεργασία της ΚΙΝ/ΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ της ΣΤΕΓΗΣ ΦΙΛΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ, της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ και του ΔΗΜΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ διοργανώνει το 27ο Συνέδριό της, την Παρασκευή 12, το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014, στο Αμφιθέατρο Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας και στον Θερινό Κινηματογράφο «Ζέφυρος». Θέμα του Συνεδρίου: «Ο ιστορικός, θεωρητικός και κριτικός λόγος στον κινηματογράφο».

Μπορείτε να δείτε αναλυτικό Δελτίο Τύπου και Πρόγραμμα.

The financial crisis since 2009 has devastated Greece, led to unprecedented political fragmentation and social turmoil, and threatened the cohesion of the European Union. It has also coincided with a number of international prize-winning films by a generation of young Greek filmmakers who have responded to the effects of the crisis on the Greek film industry in resourceful, creative, and compelling ways. Capturing the tumult of the current mayhem, these films offer surprising, innovative and subtle commentaries on the complex social, political and economic problems Greece is facing. They also reassert the centrality of film at a time when the Greek film industry is itself undergoing profound changes and serious challenges on account of the crisis. [ . . . ]